﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>راهبرد توسعه</JournalTitle>
      <ISSN>1735-2460</ISSN>
      <Volume>14</Volume>
      <Issue>56</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2019</Year>
        <Month>2</Month>
        <Day>18</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle></ArticleTitle>
    <VernacularTitle>نهادها و توسعه اقتصادی: تئوری، سیاست و تاریخ</VernacularTitle>
    <FirstPage>0</FirstPage>
    <LastPage>0</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>علی اصغر</FirstName>
        <LastName>اژدری</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2019</Year>
      <Month>2</Month>
      <Day>18</Day>
    </History>
    <Abstract></Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">این مقاله می‌کوشد تا درک ما از اقتصاد نهادی را با بررسی انتقادی گفتمان حاکم و توسعه اقتصادی افزایش دهد. 
اول، من استدلال می‌کنم که این گفتمان از چند جهت با مشکلات نظری روبرو است: 
ـ غفلتش از علّیت که از توسعه نهادی نشأت می‌گیرد.
ـ ناتوانی‌اش در تشخیص عدم وجود یک بازار آزاد.
ـ باورهایی که می‌گویند بازترین بازار و قویترین حمایت از حقوق مالکیت خصوصی  برای توسعه اقتصادی بهتر است.
دوم، من به این نکته اشاره می‌کنم که شواهد نشان می‌دهند، نهادهای آزاد برتر بیش از حد به مطالعات اقتصادسنجی با داده‌های مقطعی متکی هستند که از مفاهیم ناقص، اندازه‌گیری‌ها و نمونه‌های ناهمگن رنج می‌برد.
در نهایت من استدلال می‌کنم که گفتمان حاکم در زمينه نهادها و توسعه؛ درک ضعیفی از تغییرات در نهادها دارد که اغلب باعث می‌شود که این گفتمان نسبت به امکان‌پذیری اصلاحات نهادی، بی‌جهت خوش‌بین یا بدبین  باشد.
</OtherAbstract>
    <ObjectList />
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://rahbord-mag.ir/en/Article/Download/22761</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>